Sunday, May 3, 2009

Vorsýning

Myndir sem ég, hirðljósmyndarinn, tók af æfingum og sýningu Klassíska Listdansskólans í Borgarleikhúsinu 3. maí 2009 frá kl. 9 um morguninn til að verða hálf8 um kvöldið.
Svo til óverdósa aðeins á leikhúsum fór ég að sjá Sædýrasafnið um kvöldið. Það var. Eiginlega arfaslakt. Nema sæbeljuthingie-ið sem söng og var krúttlega ógeðslegt.

Mends: http://www.flickr.com/photos/dora-eldjarn/


Thursday, April 30, 2009

Rekkjusvín

Mig langar svo í gælusvín!
Það á að vera lítið dvergsvín og hann á að heita Rekkjusvín Eldjárn.
Svín eru klárlega mest awesome dýr í alheiminum...



Ég ætla samt að fá mér svona: Tebollasvín!

Wednesday, April 29, 2009

Jón Espólín


Fríður var hann sýnum og mikill vexti; hæð hans var 73 þumlungar, en yfir axlir og brjóst 50 þumlungar að dönsku máli; armaþrekinn, fögur höndin, í smærra lagi eftir vexti og skófætur snotrir [...] ljóseygur og augun í stærra lagi og opineygur og heldur rýnd á efri árum, en sá lengst af afarvel á bók.

Ég vildi óska að fólki væri enn í dag lýst á þennan hátt.

Saturday, April 25, 2009

Thursday, April 23, 2009

Ég og umhverfi mitt (gay)



Laugardagur 25. apríl kl. 14:00
Sunnudagur 26. apríl kl. 14:00
Gerðubergi

Verið þar eða verið kassar (pwnd)

Saturday, April 18, 2009

Sund

Ég var tyrkneskur sundkisi í fyrra lífi. Og þar áður Hattarinn í Undralandi.

Ég tók hinsvegar sundkisann á þetta í dag og synti í Laugardalslauginni. Buslaði, held ég, 800 metra eða þangað til að ég var farin að skæla klórtárum. Þá gafst ég upp settist í heita pottinn til að nudda úr mér augun.

Það sem fer hinsvegar óstjórnlega í taugarnar á mér er gamla fólkið sem syndir hægar en lamaðir simpansar. Þau raða sér líka á allar brautirnar til að maður þurfi nú örugglega að synda í sló mósjon fyrir aftan meðan þau teygja stirða armana í einhverri hreyfingu sem er líklegast baksund. Mér finnst að það ætti að vera sér brautir fyrir eldri borgara þar sem þau geta þóst vera að synda.

Sundlaugar eru líka greinilega ekki hannaðar fyrir hálfblint fólk. Eins og mig. Og ég tek þessu sem persónulega árás á mig. Því ég sé sundlaugina einhvern veginn svona:



Sem þýðir að ég þarf að þreifa mig áfram og standa fyrir framan skiltin svo nefbroddurinn snerti þau til sjá hvar í andskotanum stendur þar. Og verð ofsalega fúl þegar það stendur: "Varúð! Gólfið er hált!" eða "Togið". Ég vissi það alveg, sko.

Annað slæmt við að vera hroðalega nærsýnn í sundi (ég er á leiðinni að verða löglega blind, með -6, enn sem stendur er ég bara ólöglega blind) er að maður veit ekkert hvert maður er að horfa. Þannig að ég gæti verið að glápa heillengi á einhvern, og valdið viðkomandi ábyggilega miklum óþægindum, án þess að gera mér grein fyrir því að ég hef, seinustu fimm mínúturnar, verið að stara á brjóstin á einhverjum (veit ekki alveg hvort karl- eða kvenkyns brjóst er neyðarlegra)

Kveðja, pirraði pervertinn sem fékk að bulla í útvarpið

Monday, April 13, 2009

Ormar

Ormar eru ógeðslegir. Og ekki bara ógeðslegir heldur líka heimskir og ósvífnir.
Það er þekkt staðreynd að stundum rignir. Það er líka þekkt staðreynd að það er ekkert sérstaklega gaman þegar rignir. Og einhverra hluta vegna telja ormar það skyldu sína, til að bæta á ömurleikann, að skreiðast upp á yfirborðið og drukkna, fyrir allra augum. Fjöldasjálfsmorð á almannafæri. Ósvífnin!

Það vill enginn sjá viðbjóðslega bleikan og slímugan vitleysing engjast um í rigningarpolli. Eða ég get ímyndað mér að enginn vilji sjá það (nema kannski leikstjóri The Wall sem fannst greinilega nauðsynlegt að koma inn skoti af ánamaðkakássu í miðri mynd).
Maður hefði haldið að ormarnir lærðu af reynslunni og skríddu ekki upp þegar þeir fyndu fyrir dropunum skella á jörðina. En nei, þessi auma lífvera getur ekki einu sinni séð sóma sinn í því að drukkna bara þar sem þróunarkenningin kom þeim fyrir.

Fuglar notfæra sér einmitt heimsku þeirra í að næla sér í málsverð. Þeir trampa aðeins á moldinni svo að vitleysingjarnir halda að það rigni and thus, troða sér upp úr moldinni til að drepast þar sem pottþétt enginn missir af því.

Bjakk

Vægast sagt

Saturday, April 11, 2009

Óhjákvæmilegt



...fimm sekúndum seinna dó hann úr innvortis blæðingum.

Afsakið, það var bara verið að spila Ólöfu Arnalds á H&V í fyrradag, mig langaði voða mikið að snúa nokkra kettlinga úr hálsliðnum en þetta varð að duga.

Wednesday, April 1, 2009

MoBA

...eða Museum of Bad Art.
Safnið er í Massachusetts og stofnað árið 1994.
Einkennisverk safnsins er "Lucy in the field with flowers" og er alveg yndislega ljótt. Myndin sýnir gamla, gráhærða konu með lafandi brjóst og illilegar, gráar augabrúnir. Hún dansar um blómlegan akurinn með rauðan stól fastan á rassinum. Svo virðist sem bakgrunnurinn standi í ljósum logum en mest heillandi þykja mér þó blóðsletturnar neðst á myndinni. Einstakt, algjörlega einstakt verk.
Lucy í öllum sínum mikilfengleika

Svo er þar annað málverk, "Sunday on the pot with George", mynd af eldri manni, einnig með lafandi brjóst, í hvítri bleyju. Hann er feitur og sællegur og afskaplega sáttur á svipinn. Sem er kannski undarlegt að í ljósi þess að hann virðist sitja í drullu upp að ökklum. Myndin er í anda pointilisma sem gerir það að verkum hún lítur svolítið út eins og litblindupróf.
Sunnudagshægðir með George

Thursday, March 26, 2009

Ung og aðlaðandi...

...er ákaflega intressant bók eftir Olgu Golbæk, gefin út fyrir rúmum 50 árum síðan. Bók þessi inniheldur leiðbeiningar fyrir ungar stúlkur á villigötum í háttvísi og snyrtingu. Mjög þarft umræðuefni, skítugu hippar með ósamstæðu vara- og naglalakkslitina.

Fyrir hárið:

Skolið gljáa í hárið! Bjór má annars nota sem hárskolunarefni fyrir allar gerðir af hári.
-Það geri ég hverja helgi á djamminu. Drukkið fólk er einstaklega natið við að passa upp á hárið manns gljái..... og fötin og skórnir og taskan líka.

Sé hárið mjög þurrt má nudda toppana úr eftirfarandi olíu:
25 g laxerolía
30 g romm

25-50 g möndluolía
10 g lanolin
10 g verbenaessens
3-4 msk mergolía
Mergurinn bræddur yfir vatnsbaði ásamt lanolíninu. Þetta er þeytt rösklega og verbenaessensinum bætt út í og rommi og síðan er því hellt á flösku og hrist vandlega.

-Mergur? Oj

Stirnir á hárið? Og svo komum við að MJÖG þýðingarmiklu atriði: Margar ungar stúlkur láta það líða hjá að setja briljantín í hárið. En briljantín gefur fallegan gljáa og mikilvægt er að stirni á hárið, ekki sízt þegar sólskin er.
-Ég legg áherslu á hversu MJÖG miklivægt sé að hári skíni (sjá bjórinn hér að ofan)

Falleg, skær og frískleg augu

Einu sinni í viku má setja einn dropa af appelsínu- eða sítrónusafa í hvorn augnakrók, það svíður andartak, en þetta hefur fegrandi og hressandi áhrif á augun.

Vegna þess hve sjór inniheldur mikið magn af joði og málmsöltum hefur hann einnig afar góð áhrif á augun, og á sumrin ættu því allar ungar stúlkur að stunda sjóböð og synda í kafi með opin augun.

-Um, já, klárlega. Á hverjum degi í sumar. Ég þar.

Notið gleraugu ef nauðsyn krefur. Margar ungar stúlkur, sem ættu í rauninni að nota gleraugu, veigra sér við því, vegna þess að þær halda að þær verði ekki eins aðlaðandi við það. En það er gömul bábilja frá þeim tíma, þegar gleraugnaumgerðir voru ósmekklegar og ljótar.

Tennurnar - hin eftirsótta perluröð

Þurrkaður og síðan mulinn appelsínubörkur er heilsusamlegt og gott tannduft.

-Og hvað er tannduft?

Ef blæðir úr tannholdinu við venjulega burstun, getur það verið merki þess að mann vanti C-vítamín. Reynið undir þeim kringumstæðum að drekka safann úr einni sítrónu á hverjum morgni í heilan mánuð.

Einu sinni í viku má bursta tennurnar úr eftirfarandi blöndu:
15 g krít

20 g mulin viðarkol
10 dropar bergamotteolía
20 g negulolía

-Namminamm, krít og mulin viðarkol! Hvernig á það samt að gera tennurnar hvítari?

Hendur eiga að vera vel hirtar

Hvítir blettir á nöglunum hverfa,þegar drukkið er daglega, glas af ávaxtasafa sem 3-4 blöð af matarlími eru leyst upp í.
-Mmmm, meira namm en viðarkolin!



Hvernig er hægt að fá fallega fætur- og granna ökla?

Gildir öklar. Hafi maður mjög gilda ökla (eða "fílafætur") þarf að taka þá til meðferðar strax, svo þeir angri mann ekki það sem eftir er ævinnar. Sumir fótleggir - þeir eru sjaldgæfir sem betur fer - eru svo þreknir, að ekki er hægt að fegra þá að neinu ráði. Annars er það altítt nú á dögum að fæturnir séu skornir upp, og það er hægt án þess að ör verðir eftir og maður gleðsr yfir því allaævi.
-Fílafætur og lífið er ekki þess virði að lifa. Nema maður fari í uppskurð í sumarfríinu eins og tíðkaðist víst í Hollywood á þessum tíma...

Bjúgfætur og kiðfætur er einnig í mörgum tilfellum hægt að lagfæra að miklum mun með Mensendieck-æfingum.
-Mensendieckbleckmendunblee...?

Að vinna gegn vefjabólgu (appelsínuhúð)

Vefjabólgur eru eiginlega sjúkdómur sem lítill gaumur hefur verið gefinn fram að þessu. Fólk sem stundar íþróttir í hófi og grænmetisætur, fær sjaldan vefjabólgur. Í Bandaríkjunum - til dæmis - er sjúkdómurinn næstum óþekktur, því Bandaríkjamenn hafa allt aðrar matarvenjur. Þeir nota ekki uppbakaðar sósur og samanbrasaða rétti. Til að losna við vefjabólgurnar verður á hverjum degi að borða grænmeti og ávexti, hafa hæfilega hreyfingu og halda önduninni í lagi.
-Já, í Bandaríkjunum. Og ef maður andar rétt fær maður þá ekki appelsínuhúð?

Mikið er ég fegin að vera ekki ærlegur kvenmaður in the wild, wild 50's. Reyndar hálfpartinn að vera sjálfskipuð strákastelpa in the wild, wild 00's. Þ.e.a.s. stutthærð í fötum bróður míns, sem er að sjálfsögðu hoppandi af kæti yfir því.

Not.


-"Gaur, þú gleymdir briljantíninu!"

Melankoli

Að fara í bíó ein er held ég eitt það undarlega skemmtilegasta sem ég geri. Maður getur einbeitt sér algjörlega að myndinni án þess að þurfa að svara spurningum, hlæja til samlætis eða furða sig af hverju þessi handleggur er skyndilega á herðum manns. Líka að fara einn í leikhús. Og á suma tónleika er í lagi að fara einn á, Sinfó og aðra sitjandi tónlistarfagnaði.
Landslagsarkitektar planta blómum á föstudaginn kl. 12:10 við Norræna húsið.
Ég þar.
Watchmen er win.
Vorið er win.
Kosta Ríka kaffi er win.
Námskeið í frétta- og heimildaljósmyndun er win.
Skrýtnir hlutir er win.
Lisa Ekdahl er win.
Jógúrtrúsínur er win.
Garún Garún er win.
Gaiman er win.
4. apríl er fail.



Gæludýr sem myrða er win.

Saturday, March 21, 2009

Meme-lagið



Þetta er klárlega eitthvað sem Mozart dó úr sýfillis ætti að kovera

Nafli alheimsins

Ergo, ég.

Því samkvæmt skammtafræðinni er tilveran ekki til og því er hvorki nafli né ég til staðar og þess vegna er ég naflinn.

Þeir sem vilja vera viðræðuhæfir ef ske kynni að þeir rækjust (haha) á naflann ættu að íhuga að kynna sér eftirfarandi greinar/myndbönd/upplýsingar:

Matarlyst er ofmetin en mér þykir "ruining the appetite" afskaplega gott afþreyingarefni. Til dæmis þessi grein um málsverði fyrir sadista/kjötætur og svo þessi grein sem listar þá veitingastaði víðsvegar um heiminn sem eru sérstaklega til þess að fá fólk til að missa fyrrnefnda matarlyst.
Bon appetite!

En þá vantar væntanlega viðeigandi dinnermúsík. Ekki örvænta, því mér barst til eyrna þessi tvö yndislegu tónverk:

Nr.1 - Versta lag í heimi: Þrír vaskir menn lögðu könnun fyrir fólk (alveg áreiðanlega bandarískt) til að komast að því hvað það síst vildi heyra í lagi. Lagið inniheldur m.a. barnakór, rappandi óperusöngkonu, sekkjapípu og svo mætti lengi telja.

Nr. 2 - Besta lag í heimi (umdeilt af naflanum): Sömu vösku garpar ákváðu að semja síðan lag með þeim elementum sem væru vinsælust, samkvæmt skoðanakönnunum þeirra. Það er, að mati naflans, ekki jafn gott og slæma lagið en þessi crowd-pleaser hittari fjallar um ást og frama og bónorð, túlkað með tenórsaxófón og viðbjóðslegum 80's trommufítus.

Og fyrst að komið er á rómantísku nóturnar (saxófónn kemur þar við sögu) þá langar mig að benda á þessa síðu, sem inniheldur portúgölsk ljóð. Held ég. Ég kann ekki portúgölsku. En ég ætla að læra hana.Og þá ætla ég að fara með þessi ljóð.

Desprotegida a noite foi assaltada por memórias
Azul profundo
Carmim
Amarelas
Seus bracos abertos se encheram de sono
Seu cabelo solto de vento
Seus olho de silencio

-epískt. Held ég.

Í framhaldi af því að gera skrýtna hluti þá fannst mér það sniðugt að sækja um skrýtnar vinnur, til dæmis:
-Á sólbaðsstofu
-Leiðsögumaður á Árbæjarsafni
-Mystery shopper
-Skapandi Sumarstörf (SS)



og ef ske kynni, enn og aftur, að einhver ætti (eða hefði aðgang að) myndinni "Dreams that money can buy" má sá hinn sami gefa sig fram. Takk.

vei

Monday, March 16, 2009

How are you gentlemen !!



Mér finnst eiginlega best að vondi kallinn heiti Cats...
Eða að það sé til heil síða á Wikipedia tileinkuð sögu þessarar mistúlkunar.
Engrish
Mjá

Saturday, March 14, 2009

Ladídaaaa

Ef maður hlustar á óhljóðið í in-ear headphones er eins og einhver sé að sprengja sápukúlur inní hausnum á manni.




Já, mér leiðist afskaplega og nei, ég lærði ekkert lifesaving af þessari tímaeyðslu. Því miður.

Socks



Köttur Clintons er dáinn og farinn til Ceiling Cat að borða ostborgara.
Socks var sætur. Samt ekki jafn sætur og Herkúles kisi (þegar hann kemur til sögunnar).



Bestu kveðjur,
verðandi Crazy Cat Lady

Monday, March 9, 2009

Dóra gerir undarlega hluti

Ég hef ákveðið að árið 2009 verði helgað skrýtnum (og oftast tilgangslausum) hlutum, uppákomum og atburðum af ýmsu tagi.

Ég er búin að heimsækja Kjarvalsstaði og búa til mína eigin taflmenn (og tapa einni skák), horfa á sýningarkennslu í ávaxtaútskurði hjá tælenskri konu í Gerðubergi, skoða Gullfoss og Geysi (kommon, hvaða Íslendingur gerir það?), sjá undanúrslit Íslandsmeistaramóts kaffibarþjóna og pósa hálfnakin í fjörunni í Gróttu í (ábyggilega) nokkurra stiga frosti og (ca.) 30 metrum á sekúndu.

Ég á eftir að verða vitni að landslagsarkitektum planta blómum hjá Norræna húsinu og sjá heimildarmynd um tísku í Færeyjum, Íslandi og Grænlandi, seinna í mars.

Hins vegar er ég að verða uppiskroppa með undarlega hluti að gera og auglýsi hér með eftir sérkennilegum atburðum á dagskrá. Það má líka vera memm...

Monday, March 2, 2009

Matartími Hagelbäcks

Muniði eftir þessu?



Ekki?

Ja, sveiattan....

Súrmjólk með strössel og svörtu kaffi, nom nom

Saturday, February 28, 2009

Dóra og krabbinn með gylltu klærnar

Ég segi upp sem Dóra og ætla að gerast Tinni. Ég ætla að kenna Flóka að haga sér eins og almennilegur hundur (plús hann hefur líka rétta Tobba-útlitið hérumbil) og gramsa eftir gamla rykfrakkanum hans pápa. Byrja að slá um mig með frösum eins og: "Hvað segirðu helst til tíðinda?" og "Grunaði ekki gáfaðan Gvend!" og tala helst bara við sjálfa mig, nú eða hundinn.
Mig vantar samt fólk í hlutverk Skapta og Skafta og hins drykkfellda Kafteins.



Það hryggir mig mikið að tilkynna að engar bækur um Yoko Tsuno voru til sölu á bókamarkaðinum í Perlunni. Hins vegar er fullt af ókeypis Skírni frá ca. 1964 -
Hirti nokkur eintök því mér leist svo vel á pappírinn sem tímaritið er prentað á. Mæli með að nota vatnsliti á pappírinn og ekki láta heldur óspennandi texta um íslenzka nafnasiði og þróun íslenzka nafnaforðans trufla málaragleðina.

Annars fékk ég mér eina Murakami bók og eina eftir Málfríði Einarsdóttur, aðallega valin vegna nafnaflórunnar sem stykkið inniheldur m.a. nöfn á borð við Tötra, Auðni, Týr Ylfingur Gólari (sonur þeirra Tötru og Auðna). Plús að ég rak augun í orðið "heimsbjargardundur", klárlega orð sem ég get alls ekki látið fram hjá mér fara, hvað svosem það nú þýðir.

Tuesday, February 24, 2009

Sonur sonar sona föðursins?

Á íslensku:

23En Jesús var um þrítugt, er hann hóf starf sitt.
Var hann, eftir því sem haldið var, sonur Jósefs,
sonar Elí, 24sonar Mattats,
sonar Leví, sonar Melkí,
sonar Jannaí, sonar Jósefs,
25sonar Mattatíass, sonar Amoss,
sonar Naúms, sonar Eslí,
sonar Naggaí, 26sonar Maats,
sonar Mattatíass, sonar Semeíns,
sonar Jóseks, sonar Jóda,
o.s.frv.
38sonar Enoss, sonar Sets,
sonar Adams, sonar Guðs.


á ensku:

23Now Jesus himself was about thirty years old when he began his ministry. He was the son, so it was thought, of Joseph,
the son of Heli, 24the son of Matthat,
the son of Levi, the son of Melki,
the son of Jannai, the son of Joseph,
25the son of Mattathias, the son of Amos,
the son of Nahum, the son of Esli,
the son of Naggai, 26the son of Maath,
the son of Mattathias, the son of Semein,
the son of Josech, the son of Joda,
et cetera, et cetera
38the son of Enosh,
the son of Seth, the son of Adam,
the son of God.


á LOLspeak:

23 When Jebus wuz about thrti he startd wrk. Peepl thot he wuz teh kittn of Joseph,24 who hadded a lot of oldr relativz,25 a whoal lot,26 u wudnt bleev how mani,27 I forgetz dem all,28 but srsly dere is lotz,29 imajn how mani peeplz u wud hav to send Crismis cardz to LOL,30 if dey had Crismis cardz i meenz,31 bcz srsly WTF dere iz hundridz,33 includin lotz of peeplz us can read about in teh Old Testimint,34 too mani to remembr,35 it jus goez on an on,36 evn Noah iz on teh list,37 srsly,38 all teh wai bak to Adam.

á Pärt:




Friday, January 30, 2009

Masókismi

Þegar maður stendur á fætur jafnglæsilega og níræður, einfættur maður með beinkröm og þvagsýrugigt vegna harðsperra, en mætir samt á æfingar.

Í gær stóð ég mig meira að segja að því að hugsa: "Hmm, mikið er gott að vera með svona mikla verki í lærunum, þá veit ég hvenær ég er að nota rétta vöðva í æfingunum!"

Það er svo uppbyggjandi og líflegt að væla

Fyrst þarf að horfa á þetta ansi skemmtilega tónlistarmyndband með OK Go:



Svo þarf að horfa á þetta miklu skemmtilegra myndband með rækju á hlaupabretti:



ehehehehehehe...

Saturday, January 24, 2009

Myrkt, ógeðfellt, ágengt, miskunnarlaust...

...en samt er varla hægt að slíta sig frá því, þetta er svo mystískt, spennandi og yfirgengilega kúl.

Butoh-danshópurinn Sankai Juku performerar í París.



Ulalume eftir Poe, eina ljóðskáldið sem gat verið... tjaa... of ljóðrænn?

Handahófskennd videoverk sem virðast bara gerð í þeim tilgangi að vekja manni hroll (mæli með að hlusta á þetta í in-ear headphones)



Jodorowsky, Lynch, Kubrick og Neshat eru nöfn sem skjótast fyrst upp í kollinum þegar ég fer að hugsa um kvik- og stuttmyndir. Líklegast af því ég var að horfa á El Topo og rifjaði upp Blue Velvet í huganum um daginn.

The Rite of Spring eftir Stravinsky. Það hvernig aðrir túlka verkið, allt frá Nijinsky til Graham til dagsins í dag.
Verk Mauricio Weinrot, fórnarlambið er Tina Martin



Góða nótt!

Wednesday, January 21, 2009

Það rann af mér reiðin...

...um leið og ég fór að skoða sólómyndbönd á youtube.
Heba bældi niður í mér uppreisnarsegginn sem ætlaði gera sig að fífli á táskósólókeppninni. Plús það að ég er aðeins of skotin í klassískum ballet til að kúka svona á hann.

Eftirfarandi sóló eru til athugunar:



Úr La Fille mal Gardeé, myndi samt pottþétt rassakastast út af sviðinu ef ég reyndi að gera svona marga "sjönei"-hringi (ég þarf nauðsynlega að læra balletfrönsku...)



Þriðja varíasjón úr Paquita. Ég held ég myndi alveg púlla þetta ef ég sleppi dobbelpíkeihringjum og brosi nógu fjandi mikið.



Cupid úr Don Quichotte. Sem Heba mælti með og ég er alveg ógeðslega skotin í.
Í eiturgræna, eitursvala tútú-inu og í svörtu táskónum....sweet....

Ruglar mig samt hversu líkir síðustu tveir sólóar eru og að það skuli vera sama tónlist, eitthvað segir mér að þetta gæti jafnvel ekki verið úr Paquita eins og youtube heldur fram. Ve?



Les Ballets Trockadero, ég grét af hlátri yfir þessu en hætti þegar ég sá hversu vel hann er upp á pointe. Svindl.

Tuesday, January 20, 2009

"Vill einhver, í guðanna bænum, hugsa um trén?!"

Litlu, helvítis inspíreruðu aktívistarnir sem hafa örugglega ekki einu sinni kosningarétt með fjandans kínverjana og slagsmálin sín.

Ég stóð hjá Alþingishúsinu og hristi lyklakippuna mína af mikilli sannfæringu. Eins friðelskandi og ég er. Enda leist mér mun betur á upphaflegu hugmyndina að mannfjöldinn fylgdist þögull með þingmönnum ganga út af Alþingi. Silent treatment á la toppurinn á gelgjunni.
Reyndar var ég voða hrifin af náungunum sem mættu með trommusettið sitt og básúnuna og stúlkunum með blokkflauturnar. Þó útkoman hafi hljómað eins og japanskt nútímatónverk og kórinn heldur ósannfærandi.

En síðan koma litlu afturkreistingarnir og láta eins og grenjandi smábörn í frekjukasti og valda því að aðrir, sem ganga heilir til skógar, lenda í átökum og leiðindum.

Ég stóð í sjálfheldu milli steinveggs, trés og her lögreglumanna þegar verið var að reka skrílinn úr Alþingisgarðinum. Ég stakk höndum í vasann, lokaði augunum og þverrifunni og keyrði hökuna niður í bringu. Ég barðist ekki að móti, ég kallaði ekki ókvæðisorðum að lögreglunni, fjandinn hafi það ég horfði ekki einu sinni framan í hana. Samt var mér hent niður í jörðina, rifið í hárið á mér þegar ég reyndi að standa upp og var svo dregin í burtu og skellt niður eins og poka af rusli. Mér er illt í rófubeininu, ljóti maður.

Ég veit ekki lengur hvort ég hafi orku í að vera á móti ríkisstjórninni, það fer svo mikil orka í að vera á móti helvítis aktívistunum sem þurfa að ganga of langt í að fá útrás fyrir innbyrgða reiði.
Það má vera að mamma þín faðmaði þig ekki þegar þú varst lítill, en það er óþarfi að láta eins og bavíani sem kastar eigin skít, hlaupa á brott og láta aðra lenda í veseninu sem þú bjóst til, litla mótmælakjánaprik.

Ég þoli ekki fólk sem gengur gegn sannfæringu sinni. Enn síður þoli ég fólk sem gengur til liðs við annarra sannfæringu bara til að skapa vandræði, ringulreið og ótta.
Brjóta, bramla, kveikja í og skemma. Vá, mjög málefnalegt og þroskað viðhorf, ég dáist að þér!

Dóra: Mótmælandinn sem mótmælir mótmælendum (en styður mótmæli). Of mikil mótsögn?

Mér hló samt svolítið þegar lögreglan beindi þeim tilmælum til mótmælenda að reyna að brjóta ekki of mörg tré í garðinum. Fyrir alla muni, hugsið um umhverfið! Hugsið um trén!

...og húsin! Hjálp, hann er með svalafernu!! (hahaha)

Sunday, January 18, 2009

Ergelsi, svekkelsi, reykelsi

Ég var búin að sitja á Kaffitár Bankastræti í einn og hálfan tíma að bíða eftir Hildi. Þennan tíma notaði ég til að sötra uppáhellt kaffi og reyna að finna D.U.C.K. í bókinni The Life and Times of Scrooge McDuck með stækkunarglerinu sem fylgdi Símaskránni 2007.
Þangað til ég áttaði mig á því, einum og hálfum tíma seinna, að ég hafði verið að leita á rangri blaðsíðu.

Döh.

Ég var samt líka menningarleg og kláraði Diary eftir Palahniuk. Sjitt. Sagan er rugludrullugóð. Það var eins og rithöfndurinn hefði byssu beint að gagnauganu og skyti orðum, setningum, myndum og tilfinningum hvað eftir annað í hausinn á manni. Miskunnarlaust segir hann söguna þar sem lesandinn, þú, ert Peter Wilmot skíthæll og aumingi og maður getur hvergi falið sig því höfundurinn er alvitur (og þú ert líka svo mikill drullusokkur og afturkreistingur að þér tekst ekki einu sinni að flýja atburðarrásina sem þú sjálfur, niðurgangurinn, hjálpaðir af stað).

Úr Terry Pratchett í Neil Gaiman í Chuck Palahniuk og þaðan í Don Rosa. Er það leyfilegt?

Ég lærði samt að þekkja Antikrist svo ég ætti að vera nokkuð örugg. Ég elska nytsamar upplýsingar!




-helvítis, skítugu blómabörn!

Thursday, January 15, 2009

Dansbombuflugeldasprengjumegaawesome

Þetta kætir mitt litla danshjarta í augnablikinu:

-Hlutverkið mitt í Diversion of Angels, ég skalskalskal ná þessum assemble-plús-fokking-hoppum

-Hnén á mér enn ósködduð en frekar marglit (tan hvað? marblettir eru málið!)

-Fimmtudagssplittbaráttan sem ég og Hrund etjum með tilheyrandi gráti og gnístran tanna

-Fyrsti pas de deux tíminn minn á ævinni í gær, og það á táskóm

-Norman Dello Joio

-Stuttastutta hárið mitt sem fer ekki í augun þegar ég geri (heiðarlega tilraun) pirouette

-Næstu dagar þegar ég losna við harðsperrur, vöðvabólgu og krampa

-Að Guðbjörg íhugi að skrá K2 plús uppáþrengjandi mig í sólókeppnina í ár, ég geri mér fulla grein fyrir að ég myndi aldrei ná langt en bara það að fá að taka þátt er awesome

-Verkið hennar Ingibjargar er fullgert fyrir utan óhljóð og skortur á myndatökuvél

-Að ég sjái ekki fram á neitt annað en betrumbætur, meiri harðsperrur, brunasár, blöðrur, Graham, ballet, táskó, blóð, svita og tár næstu vikurnar!

endir

Tuesday, January 13, 2009

Draumur

1. sena
Maður stendur einn í skógi. Hann er hvítur og af honum stafar hvít birta. Umhverfið er allt ljóst nema trén sem eru svört og nakin. Augun í honum eru öll svört og hann riðar örlítið.

2. sena
Maðurinn er nakinn en það sést aðeins frá nafla og upp. Hann byrjar að gráta.

3. sena
Maðurinn er hættur að gráta. Hönd birtist skyndilega út frá rammanum og rífur af manninum þunna húfu og hverfur.

4. sena
Maðurinn er skyndilega orðinn moldugur frá toppi til táar. Hann riðar ennþá en stendur samt á sama stað.

5. sena
Maðurinn er orðinn enn skítugari og stendur nú inn í litlu herbergi með moldargólfi. Hendur hans eru fastar í gömlum, ryðguðum handjárnum.

6. sena
Sjónarhornið færist frá drullugum tám mannsins og upp. Hann er að pissa í stóra glerskál sem stendur á ójöfnu moldargólfinu.

7.sena
Hann er að tyggja. Hluturinn sem hann tyggir er svo stór að hann rúmast ekki allur í munninum. Maðurinn er undarlega sáttur, stoltur af sjálfum sér. Eins og honum hafi tekist að gera eitthvað rétt.

8. sena
Hann er að tyggja lítinn fugl. Fuglinn er á lífi því maðurinn hefur bara nagað í vængina. Hann tekur fuglinn úr munninum með handjárnuðum höndum og sýnir hvernig fuglinn helst á lífi þrátt fyrir að vera hálfétinn.

9. sena
Maðurinn sleppir hálfdauðum fuglinum í holu sem leiðir út úr moldarherberginu.

Svo vaknaði ég. Ég held að óskilgetið hugarfóstur David Lynch og Hitchcock hafi tekið sér bólfestu í kollinum mínum. Eða þá að ég svaf í herbergi með loftræstingu sem var svo hávær að það hefði allt eins getað verið hárþurrka í eyrunum á mér. Huggulegt.
Ég sá þetta fyrir mér eins og ljósmyndir á hreyfingu, svarthvítt og innilega hrollvekjandi. Stop motion? Mig langar að kvikmynda þetta.
Hver hefur lyst á fuglsunga?